Նոր հրատարակուած գրքեր



ՍԲ. ԵՕԶԷՄԱՐԻԱ ԷՍՔՐԻՎԱ, «ՊԱՇՏՈՒՄ ԵՄ ՔԵԶ, ԹԱՔՆՈՒԱԾ ԱՍՏՈՒԱԾ»

Կարդալ

Յօդուածներ եւ Նորութիւններ



Ն.Ս. ՖՐԱՆՑԻՍԿՈՍ ՊԱՊ. « ՀԱՎԱՏՔԸ ԱՄԵՆԱՄԵԾ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆՆ Է, ՈՐ ԿԱՐՈՂ ԵՆՔ ԹՈՂՆԵԼ ԱՅԼՈՑ »

Դիտել նախորդները Կարդալ ամբողջութեամբ

Օրուայ խօսք

Աստծուն է ուղղված իմ աղաղակը. «Ես կանչում եմ», Աստծուն է ուղղված իմ աղաղակը. «Լսիր ինձ». չարիքի օրը ես հարցնում եմ Տիրոջը, գիշերն, առանց հոգնելու, դեպի Ինքն եմ պարզում իմ ձեռքերը, հոգիս մերժում է մխիթարությունը: Հիշում եմ Աստծուն և արտասվում եմ, խորհրդածում եմ և հոգիս նվաղում է. Դու աչքերիցս հեռացնում ես քունը, խռովված եմ և անընդունակ եմ խոսելու: Ես մտածում եմ երբեմնի օրերի մասին, հիշում եմ վաղեմի տարիները. նույն միտքը ինձ վերադառնում է գիշերով, սիրտս խորհրդածում է, իսկ հոգիս՝ հարցնում. Տերը մերժում է ընդմի՞շտ, մի՞թե դադարել է ցույց տալ Իր շնորհը. Իր սերն ընդմիշտ սպառվե՞լ է, խափանվե՞լ է Իր խոստումը ապագայի համար: Աստված մոռանո՞ւմ է ողորմություն անել, Իր բարկության մեջ արգելափակո՞ւմ է Իր սիրտը: Ես ասում եմ. «Սա՛ է իմ տվայտանքը, Բարձրյալի աջը փոխվել է»: Հիշում եմ Տիրոջ հրաշագործությունները, մտաբերում եմ մի ժամանակվա սքանչելիքներդ. կրկին խորհրդածում եմ Քո բոլոր արարքների մասին, մտովին կրկին քննում եմ միջամտություններդ:

Սաղմոս 77, 2-13

Դիտել նախորդները

Հեղինակի խօսք

Հարկավոր էր ամբողջ բնությունը մահից վերադարձնել կյանքի: Աստված, հետևաբար, կքվեց մեր դիակի վրա, որպեսզի, այսպես ասած, ձեռք մեկներ էակին, որն այնտեղ պառկած էր: Մոտեցավ մահվանն այնքան, որ հպվեց մեր դիակին և Իր սեփական մարմնի միջոցով բնությանը տվեց հարության սկզբունքը, Իր զորությամբ հարություն տալով ամբողջ մարդուն: [...] Մեր մարմնում, զգայարաններից միայն մեկի գործունեությունը տարածում է զգացումը այդ անդամի հետ փոխկապակցված ամբողջ օրգանիզմով մեկ: Նույն բանն է պատահում ամբողջ մարդկության պարագային, որը կազմում է, այսպես ասած, մեկ միակ կենդանի էակ. մի անդամի հարությունը տարածվում է ամբողջին, և մի մասից հաղորդվում է ամբողջությանը մարդկային բնության գոյակցության և միության ուժով:

Սբ. Գրիգոր Նյուսացի

Դիտել նախորդները